Programma

Uitspraken van programmacoördinatoren:
Gespreksgroep: ‘In de gespreksgroep wordt altijd een rondje gehouden waarin mantelzorgers hun ervaringen van de afgelopen week kunnen uiten. ‘Het lucht het gemoed’. Dit geldt ook voor het praten over ergernissen die je als verzorger vaak hebt. Naast de aandacht die er is voor het ervaren leed, wordt er ook regelmatig gelachen over de oplossingen en rare situaties waar je als verzorger in verzeild raakt.’

Informatieve bijeenkomsten:
‘De sfeer tijdens de bijeenkomsten wordt als prettig ervaren, er worden veel vragen gesteld. Tijdens de pauzes leren de deelnemers elkaar beter kennen en doen zij contacten op met anderen. Men voelt zich over het algemeen geholpen met de geboden informatie. Met name de lezingen over het omgaan met gedragsproblemen worden als zeer nuttig ervaren. Zo was er een mevrouw die vaak met haar demente partner ruzie had over de sleutelbos. Hij was deze steeds kwijt en viel haar daarmee lastig. Tijdens een lezing werden allerlei tips gegeven hoe je door praktische oplossingen problemen uit de weg kunt gaan. De betreffende dame vertelde de keer daarop dat zij een ketting met sleutels aan de broek van haar man had bevestigd. Zij was erg opgetogen over deze zelfbedachte actie.’

Dagsociëteit:
Activiteiten ‘op maat’ blijkt een gouden formule voor zowel de verzorgde als de verzorger: “Als ik zie dat mijn vrouw dingen doet die ze leuk vindt, voel ik zelf meer rust en ruimte.” De bewegingsgroep is voor iedereen een geliefd onderdeel: non-verbale communicatie, plezier beleven en het gevoel van erkenning en waardering. De jaarlijkse kerstlunch en zomerse picknick worden ervaren als ‘lichtfeestjes’, de gemaakte fotocollages als een warme herinnering. In het buurtcentrum zijn regelmatig activiteiten voor buurtbewoners, zoals een café Chantant of een eettafel. De deelnemers aan de dagsociëteit profiteren daarvan, en soms ook de mantelzorgers.

Spreekuur:
‘Het spreekuur staat voor persoonlijk contact, extra individuele aandacht en de mogelijkheid om in alle rust dingen op een rijtje te zetten. Sommige verzorgers komen met een gericht probleem, anderen nemen telefonisch contact op als alles hun te veel wordt. De emotionele en praktische begeleiding bij verpleeghuisopname, wanneer het thuis niet meer gaat, wordt door verzorgers als zeer ondersteunend ervaren.’

(Uit: Dröes, R.M. (red.) Amsterdamse Ontmoetingscentra. Thesis Publishers, Amsterdam, 1996) Zie literatuurlijst .